|
Mizah -
Fıkralar
|
|
Ateist bir adam bir gün ormanda geziyor ve etrafındaki güzelliklere bakıyormuş. "Evrim ne güzellikler yaratıyor!" diye düşünüp mest oluyormuş.
Birden arkasında kocaman bir ayı belirmiş ve onu kovalamaya başlamış.
Adam bütün gücüyle kaçıyormuş ama her arkasına bakışta ayının daha
yaklaşmış olduğunu fark ediyormuş. Dakikalarca süren bir kaçışın
sonunda adamın ayağı yerdeki dala takılmış, ayı adamın üzerine
atlamış, pençesini kaldırmış. Tam vurmaya hazırlanırken adam "ALLAH'IM
!!!" diye bağırmış.
Bir anda zaman durmuş, ayı donmuş, ormandaki nehir bile akmaz olmuş.
Bir anda orman kararmış ve gökyüzünden bir ışık huzmesi adamın üzerine
parlamış. Çok derinden gelen ilahi bir ses adama: "Yıllarca bana
inanmadın, yaratılısı kozmik bir kazaya bağladın, sana bu durumda
yardim etmemi mi istiyorsun? Seni sevgili bir kulum mu saymalıyım?"
demiş. Adam utanç içinde: "Biliyorum bunca yıldan sonra dindar biri
olmayı istemem haksizlik, ama belki AYIYI dindar yapabilirsiniz." demiş.
Ses: "Peki." diye karşılık vermiş ve ışık kaybolmuş.
Nehir tekrar akmaya başlamış. Her şey eski haline donmuş.
Ayı pençesini indirmiş, iki pençesini de göğe doğru cevirmiş, ve
konuşmaya başlamış: "Allah'ım, senin rızkınla orucumu acıyorum, hamd
olsun verdiğin nimetlere." |
|
